Trzy kobiety i dziecko\ Tre kvinner og et barn

Hamarama 2018

„Abril’s Dautgher” można podziwiać podczas festiwlau Hamarama!\”Abril’s Dautgher” kan beundres under Hamarama nå!

Siedemnastoletnia Valeria spodziewa się dziecka, ale postanawia nie informować o tym fakcie swojej matki, Abril – z którą nie utrzymuje kontaktu. Nastolatka mieszka wraz ze starszą siostrą, Clare, która jest dla niej jedynym wsparciem. To właśnie Cler postanawia zadzwonić do matki. Na wieść o ciąży córki Abril przyjeżdża i roztacza nad nią – i jej siostrą – swą matczyną opiekę. Jednak troska i zaangażowanie dość szybko przeistaczają się w chęć kontroli i dominacji.

Den syttenårige Valeria venter et barn, men hun bestemmer seg for ikke å informere om det til mora si – Abril, som hun egentlig ikke har kontakt med i det hele tatt. Tenåringen bor sammen med sin eldre søster – Clare – som er hennes eneste støtte. Det er Cler som har avgjort å gi beskjed til mora. Ved nyheten om datterens graviditet kommer Abril og gir henne – og hennes søster – mors beskyttelse. Etter hvert omdannes Abrils omsorg og engasjement raskt til et ønske om kontroll og dominans. Ved damens ankomst har en ball begynt å rulle…

http://www.hamarama.no/filmguide/#art1350638

http://www.hamarama.no/filmguide/#art1350638

W swoim filmie Michel Franco stworzył wielobarwny portret macierzyństwa.  Przedstawił motyw toksycznych relacji rodziców z  dziećmi w zupełnie nowym i nieoczywistym  ujęciu. Jego styl narracji sprawia, ze widz czuje się tak, jakby podglądał bohaterów z bliska, co  czyni jego obserwację bardziej intymną.

I sin film skapte Michel Franco et flerfarget portrett av moderskap. Regissøren presenterer motivet av giftig forhold mellom foreldre og barn i en helt ny og ikke åpenbar tilnærming. Hans fortellende stil får tilskueren til å føle seg som om han ser på karakterne i nærbilde, noe som gjør observasjonene mer intime.

Franco maluje psychologiczny portret trzech niezwykłych i fascynujących kobiet, a my stajemy się czujnymi podpatrywaczami relacji między nimi. Nasz spokój zostaje zmącony. Taka optyka wzmacnia relacje widza z bohaterami, wciąga go w filmowe diegesis i sprawia, że staje się on nie tylko świadkiem wydarzeń, ale także i  „współuczestnikiem”.

Franco maler et psykologisk portrett av tre ekstraordinære og fascinerende kvinner. Følgelig blir vi, rett og slett, våkne observatører av forholdet mellom dem. Dessverre blir vår fred forstyrret. En slik optikk styrker betrakterens forhold til hovedpersonene, trekker dem inn i  <<diegesis >>og gjør dem ikke bare  til vitner, men også  til deltakere.

http://www.hamarama.no/filmguide/#art1350638

Meksykański reżyser, znany szerokiej publiczności z takich produkcji jak „Opiekun” (nagroda za najlepszy scenariusz w Cannes w 2015 roku) oraz „Pragnienie miłości” (nagroda dla najlepszego filmu w sekcji Un Certain Regard w Cannes w 2012 roku) jest jednym z najciekawszych twórców młodego pokolenia w światowym kinie. Jego wrażliwość i sposób ujęcia tematu zawiłych kobiecych relacji sprawiają, że jest często porównywany do mistrza kina autorskiego, Pedro Almodóvara.

Den meksikanske regissøren, kjent for allmennheten fra slike produksjoner  som „Chronic” (pris for det beste manuset i Cannes i 2015) og ” Después de Lucía” (prisen for den beste filmen i Un Certain Regard-delen i Cannes i 2012), er en av de mest interessante kunstnerne i den unge generasjon filmskapere. Hans følsomhet og hvordan han fanger emnet på intrikate kvinners relasjoner gjør at han har blitt sammenlignet med <<auteur>>, Pedro Almodóvar.

Karolina Borkowska

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *